Half oktober is het voltallige bestuur voor een week naar Armenië afgereisd. En wij kunnen tevreden terug kijken, hieronder het verslag van onze reis.

Maandag zijn we samen met onze bevriende arts Lucine naar enkele dorpen geweest in de armste provincie Armavir. Wij hebben enkele gezinnen bezocht die een dubbel gehandicapt kind thuis verzorgen.

Het eerste gezin is een echtpaar met een zoontje van 10 jaar. Vader heeft geen werk, dus weinig inkomen, zij passen op het huis van iemand die in Europa woont. De ouders hebben na vele medische onderzoeken en zorg weinig vertrouwen meer in de artsen. Wat natuurlijk erg jammer is. Wij werden vriendelijk ontvangen en na een half uurtje over en weer praten kwamen we uit op het volgende. Er komt een bed voor Arthur wat door de timmerman en vaders hulp gemaak zal worden. Arthur slaapt namelijk bij zijn ouders in bed. Ook zal Lucine zorgdragen dat hij fysiotherapie aan huis krijgt voor een x aantal keren zodat de ouders de oefeningen over kunnen nemen en Arthur niet verder verstijfd. Ook een Fatboy zitzak zal er komen.

Daarna zijn we naar Davit op visite geweest. Dit was voor de 3de keer en hij was erg blij ons weer te zien. Wij hadden hem vorig jaar een bed beloofd wat door de plaatselijke timmerman gemaakt is en daar lag hij prinsheerlijk in. Niet meer op de harde bank maar een hoog bed met een dik matras. Ook hebben we nu voor hem een tablet met simkaart toegezegd zodat hij o.a met zijn vader kan bellen die seizoenarbeider is aan de andere kant van het land. En zo wordt zijn wereld wat groter dan alleen de kleine huiskamer.

Het volgende gezin, wat 5 hoog woont zonder lift, hebben 2 zoontjes. Het gaat om de jongste, Alik genaamd, hij is 4 maanden oud. Alik heeft een waterhoofd (hydrocefaal) . Hij heeft na zijn geboorte een drean gehad maar volgens de artsen kon deze na enkele weken er wel weer uit. Met gevolg dat het hoofdje nu alleen maar groeit. Het jongetje kijkt helder uit zijn ogen en na goed overleg hebben wij besloten om Alik te laten opereren zodat er een nieuwe drean geplaatst kan worden. Lucine gaat nu met de ouders naar de specialist en zal het hele proces begeleiden en ons uiteraard op de hoogte houden.

Aleks is een zwaar gehandicapt jongetje wat wij bezoeken. Toen wij binnen kwamen lag hij met kussens in zijn rug op de bank, een box is niet aanwezig. Moeder zou het fijn vinden om een buggy te hebben zodat ze buiten maar ook binnen hem er in kan zetten en niet steeds hoeft te tillen.

Dinsdag zijn we naar Nor Kharberd geweest, het kindertehuis waar we al vele jaren komen. Zo zijn we ook in Masis geweest waar het kinderdagverblijf staat wat onderdeel is van het kindertehuis. De materialen die wij vorig jaar toegezegd hadden konden we nu met eigen ogen bewonderen. En het was een feest om te zien dat het in gebruik was. Wat fijn dat dankzij uw donatie veel kinderen plezier kunnen beleven aan de materialen die de timmerman gemaakt heeft. Ook nu gaat de timmerman weer aan het werk in opdracht van ons. Hij gaat een buffet maken voor in de gezamenlijke ruimte waar o.a de ouders van de kinderen die op dat moment in het dagcentrum zijn een maaltijd aangeboden wordt. En in de toekomst wil de directeur de oudere mensen uit het dorp die geen kinderen hebben, dus ook geen oudedagvoorziening, een paar keer per week een warme maaltijd aanbieden.

Tevens gaan wij na goed overleg met de directeur de muziektherapeut een jaar sponsoren zodat ze niet meer op vrijwillige basis 1 a 2 keer per week een uurtje muziek les zal geven, maar meerdere dagen. En zo zal het mes weer aan 2 kanten snijden, de muziektherapeut krijgt een bijdrage en de kinderen krijgen nu allemaal muziekles.

In Nor Kharberd hebben we weer een bezoekje gebracht aan Asmik, ons boegbeeld van de stichting. Wat een feest om haar weer te zien en wat is zij blij als zij ons weer ziet.

Woensdag zijn wij met Gyana, onze bevriende lerares op pad geweest. Ook zij had voor ons een paar gezinnen uitgekozen die dringend hulp nodig hebben.

Het eerste gezin is erg arm en wonen tijdelijk bij familie in huis. Ook hier heeft de vader geen werk, zoals vele mannen in Armenië. En ook zij vroegen voor hun zoontje Armin van 7 jaar, die dubbel gehandicapt is, een bed en een buggy. Helaas hebben deze mensen geen enkele voorziening voor hun zoontje, dus tillen ze hem de hele dag van de ene naar de ander plek in huis. Gelukkig hadden wij Duplo Lego mee, wat wij weer van lieve gevers gekregen hadden, en dit aan Armin hebben kunnen geven. Hij begon er meteen mee te spelen en te stapelen wat erg leuk was om dat te zien. Voor deze 2 voorzieningen zal Gyana zorg dragen.

Anna een meisje van 12 jaar, eruit ziet als een 8 jarige, heeft een stofwisseling ziekte, maag- en nierproblemen. Heeft vaak in het ziekenhuis gelegen en loopt erg achter wat school betreft. Voor de komende winter hebben wij gezorgd dat zij en haar zusje warme jassen en goede warme laarsjes hebben. Wat waren zij, maar vooral moeder blij met deze onverwachte cadeau’s die ze 2 dagen later van ons via Gyana kregen. Ook heeft zij een laptop gekregen, het was een droom van haar dat nu uitkwam!

In dezelfde straat woont een man van 24 jaar oud, zit in een oude rolstoel en is licht spastisch. Maar omdat er nooit goede zorg is gegeven ( o.a fysiotherapie) is hij onnodig vergroeid. Met Arman is goed te communiceren. Zijn wens is een eigen bed want hij slaapt op de bank waar wij nu op zaten en dat was absoluut niet de nieuwste!! Wij hebben het bed toegezegd en Arman zal samen met Gayane meedenken en kijken naar een geschikt bed voor hem zelf.

Donderdag zijn we naar Coaf geweest waar Lucine werkt. Een organisatie die opgezet is door Armenen die in Amerika wonen en omzien naar minder bedeelde mensen in eigen land. Zoals onderwijs/ werk voor lichamelijk gehandicapten of hygiëne en goede maaltijden verzorgen voor kinderen op school. We kregen een uitleg over de organisatie. Misschien gaan wij volgend jaar met hen een dag mee richting de provincie Lori in het noorden.

Mede door uw gift hebben wij weer gezinnen kunnen helpen voor nu en in de toekomsten. Hier zijn wij u heel erg dankbaar voor. “Snorr hakalutyun” dank u wel, in het Armeens.